• winter3
  • montbisanne
  • lessaisies
  • winter4
  • lessaisies2
  • winter5

Grenzen verleggen

op .

Zaterdag 7 maart vertrok ik met Dasima en Nancy om half 4 in de ochtend richting Frankrijk. De auto natuurlijk weer helemaal afgeladen en heel erg aan vakantie toe. Zo erg zelfs dat ik om de 2-3 uur even stopte om energie op te doen om weer verder te rijden. Stoppen we normaal nauwelijks, nu leek het me beter dat wel te doen. Das zorgde onderweg voor de catering en we kregen steeds besmeerde crackertjes uitgedeeld. Om half 2 's middags kwamen we aan. Heerlijk om er weer te zijn. De zon scheen. We hadden allerlei plannen om te doen, ski's huren, passen enzo maar...het werd aan de bubbels op het balkon. De hele middag hebben we geluierd en de spullen uitgepakt. Dat is ook thuiskomen.

Peet en ik hebben besloten om dit jaar te gaan voor optimale veiligheid, met een helm dus. Aangezien wij zo´n 5 weken per jaar skiën, is de kans dat er iets gebeurt groter dan wanneer je één week gaat.

Ik had al een mooie helm gekocht toen Peet en ik bij Daka waren waar hij een helm zag met blue tooth! Hoe leuk is dat! Een helm die je kunt opladen en die in contact staat met je telefoon. Je wordt gebeld en drukt alleen even aan de zijkant van je helm en je hebt contact. Geweldig. Maar los van de communicatie geeft het inderdaad een veilig gevoel. En we zijn er meteen helemaal aan gewend. Niet meer over nadenken, geen bloot hoofd in de zon of een leuke muts bij slechter weer, gewoon de helm op.

Nance had nog nooit echt geskied dus die heb ik een eerste les gegeven. Bibberend stond ze 's morgens op de ski's maar even later kwam ze toch al voorzichtig de berg af. Het remmen en bochtjes draaien had ze goed door waardoor ze beheerst zelfs al de Forêt afkon. Das en Nance hebben ook nog een privéles genomen en verder vooral veel op terrassen gezeten en genoten van de zon.

Op woensdag kwamen Caar, Clau, Sandra en Simone. Dat was wel weer even een heel nieuw tijdperk. Natuurlijk hebben we veel geskied en zijn we zelfs met z'n allen naar Notre Dame de Bellecombe geweest en naar Crest-Voland. Voor mij was dit grenzen verleggen. Skiën vind ik namelijk alleen leuk op brede pistes met niet al te veel mensen. Om op deze plekken te komen moet je veel paden over met aan één kant de afgrond. Maar gelukkig doen Caar en Simone het rustig aan en komen we overal met elkaar. De angst zit vooral tussen mijn oren want op zich kom ik overal naar beneden.

Ook natuurlijk erg veel lol gehad. Op San haar verjaardag bij Les Arcades wezen eten, nog borrelen in l'Olympe waar me met ons zevenen de boel gewoon weer op z'n kop zette. Aandacht van lelijke mannen genoeg.

We zijn gestart met het aanleren van het dansje van Byonce: All the single ladies. Bij de bushalte werd zelfs geoefend. En dan de nachtbus waarvan de laatste om 11 uur 's avonds teruggaat naar Bisanne! Caar had geregeld dat de chauffeur ons voor l'Olympe op zou halen. Er zaten al 6 Engelsen in dus dat werd een gezellige boel. Alle nieuwe passagiers kregen een staande ovatie als zij de bus betraden. Thuis weer verder met dansen en toen hebben we het ook gefilmd. Nou daar kunnen we nog jarenlang lol van hebben hoor! Een dipje, kijk en luister naar deze video en je bent acuut weer vrolijk.

Op zondagochtend heb ik Das en Nance naar Genève airport gebracht en meteen Peet met de kids opgehaald. Toen waren we opeens met ons achten! Ook weer leuk. Gaaf ook om met zo'n club te pistes over te gaan. Op maandagavond vertrokken de meiden en bleven we over met ons kleine gezin van vier.

Ik heb af en toe een werkdagje ingelast en verder natuurlijk veel buiten want het was al die tijd strak blauw en goede sneeuw. Al werd het aan het eind van de week wat kouder, gelukkig bleef wel de zon schijnen.

Ook Mark wilde wel eens skiën en die heb ik ook een dag skiles gegeven. Goede leerling want na een paar uur kwam hij al parallel skiënd Manant af. Hij vond het wel raar dat je twee dingen aan je voeten hebt, die alletwee een andere kant kunnen uitgaan. Wel snapt deze boarder nu hoe skischoenen niet zitten! Maar hij deed het voortreffelijk en ook dit heeft erge leuke videofilmpjes opgeleverd.

Ik had ook nog zoveel willen doen naast het skiën, dat lukt dus niet als het zo prachtig weer is. Toen Mark en Tanja de zondag daarop weg waren, hebben Peet en ik nog 2 dagen veel geskied en van de zon genoten. Ik ben een stap verder gegaan en ook rode en zelfs moeilijke rode pistes gaan doen. Weer grenzen verlegd. De rode piste van Legette, midden in het dorp, te zien op iedere foto van Les Saisies, altijd al een doel geweest om die te kunnen nemen. Enfin, twee keer gedaan dus een volgende stap gezet. Door de hoge temperaturen werd de sneeuw aan het eind van de dag pap. Als ik ergens niet goed in ben is het in pap skiën. Ik lag me rot, in een laag tempo worstel ik me door de hobbels en pap heen. Op de blauwe Legette val ik en kom ondersteboven met mijn benen omhoog naar beneden gegleden, hij is namelijk heel erg stijl aan het eind. Wat een lol.

Maar het blijft leuk en het laatste stuk van de piste naar ons huis is helemaal grappig, je kunt beter rechtdoor gaan want die prut maakt het draaien van bochten echt te ingewikkeld.

Op dinsdag gaat het dan eindelijk weer sneeuwen. Fijn, lekker een dagje samen thuis, werken, dingetjes doen. Top dat het sneeuwt en we er niet uit hoeven.

De dag erna is het 's morgens wat opgeklaard en gaan we wel skiën. Als we het terrein aflopen zien we dat de lift stilstaat en er een grote groep mensen op de skibus staat te wachten. Blijkbaar is de lift kapot. We nemen de auto en als we langs de lift komen, zien we dat er nog wel allemaal mensen inzitten. Fijn dat we toch iets later waren weggegaan en dat ons bespaard is gebleven.

We skiën naar Legette maar het valt niet mee. Die nieuwe sneeuw is erg stroef in vergelijking met de ijzige sneeuw van de afgelopen dagen en we hebben het idee niet vooruit te komen. Daarbij is ook het zicht heel slecht en zie ik niet of ik omhoog of omlaag ga. Steeds schrik ik weer en sta opeens stil als er een heuvel blijkt te zijn. Na enkele pistes heb ik het wel gezien. Peet wil de zwarte Legette piste nog een paar keer doen omdat die nu fijn is met de nieuwe sneeuw. Ik ga vast boodschappen doen en pik hem later in het dorp op.

We lunchen uitgebreid bij Les Arcades en daarna naar huis, het gaat weer sneeuwen.

Peet sluit de printer aan die ik als verrassing had meegenomen. Toch wel handig, en hij kan nog scannen en kopiëren ook.

We genieten de laatste dagen van de rust en het cocoonen. Wat is het hier weer zalig, de tijd is weer voorbij gevlogen.

Maar....in mei met Hemelvaart gaan we zeker weer.