• winter5
  • winter4
  • winter3
  • lessaisies
  • montbisanne
  • lessaisies2

Kerst 2008

op .

Kerst 2008 was weer zo'n vakantie in Frankrijk waarvan je eigenlijk alleen maar durft te dromen. Twee weken strak blauwe lucht en goede sneeuw. We hebben natuurlijk weer genoten.

Ook hebben we weer meegemaakt dat sommige dingen in Frankrijk toch net even anders zijn dan in Nederland. Het begon al toen we aankwamen en het internet het niet deed. Nadat ik Das gebeld had en zij zich afvroeg waar ik vandaan belde omdat zij mijn nummer niet herkende, dit terwijl ik belde vanaf ons eigen vast nummer daar, kreeg ik argwaan. En jawel hoor. Wij hadden ineens een ander telefoonnummer. En als ik ons nummer belde, nam gewoon iemand anders op. Nummers verwisselen, als je dat aan Fransen verteld, hebben ze dat allemaal wel eens meegemaakt. In Nederland kijkt iedereen waaraan je het verteld, je ongelofelijk aan.
Na vele telefoontjes door mij maar ook door een Franse kennis, is het na een week weer goed gekomen, En toen deed internet het natuurlijk ook weer.



We hebben ook kennis gemaakt met Jean en Sofie en de twee families van de zussen van Jean. Allerliefste mensen Zij hebben het hoogste appartement in H, het laatste complex met een subliem uitzicht, je kunt zelfs de Mont Blanc zien. We hebben een avond bij hen geborreld, een bijzondere ervaring om helemaal tussen de Fransen te zitten en in gebroken Frans en wat Engels toch een heel gezellig gesprek te hebben.
Via hen hebben we ook kennis gemaakt met Thierry. Thierry is een boer die in de eerste boerderij woont als je vanaf ons benden naar Villard rijdt. Hij zorgt ook voor het ruimen van de sneeuw bij het complex en kent het daardoor goed. Thierry heeft onze sleutel en we kunnen hem bellen als er wat is. Zijn zus zal bovendien schoonmaken als onze gasten dat willen. Het grappige is ook dat de leuke kalfjes op de foto's die Peter van de zomer heeft gemaakt, zijn kalven blijken te zijn. Wij vonden dat geweldig, Thierry deed er iets minder enthousiast over. Misschien zijn ze al geslacht en opgegeten, je weet het maar nooit.

Overigens is het ook een dag slechts weer geweest en wel op oudejaarsdag. De dag dat ik Das en Mark naar Genève ging brengen. Op de heenweg geen enkel probleem. Helaas ging wel heel Frankrijk boodschappen doen voor Saint Sylvestre, zoals oud en nieuw daar heet, en hebben we de hele weg naar de snelweg door alle dorpen heen zwaar file gereden.
En hoe dichter ik bij Genève kwam, hoe langzamer iedereen ging rijden en hoe meer politie ons tot langzaam rijden maande. We begrepen er niets van totdat het serieus ging sneeuwen en er steeds meer sneeuw op de weg lag. Bij de grens naar Zwitserland lag er een serieus pak sneeuw net als op het vliegveld. Ik de kinderen afgezet en maar snel terug, ik moest natuurlijk de berg nog op.
Al na 5 minuten belde Das dat er 14 vluchten uit de lucht waren gehaald en ze nog niet wisten of zij wel terug zouden kunnen. Ja, en wat doe je dan? Ga je terug met de kans dat de kinderen, gelukkig wel samen, oud en nieuw vieren op een vliegveld, wacht je nog even met de kans dat ik de berg niet meer op kwam....Ik besloot terug te gaan rijden en weer contact te hebben na zo'n 20 kilometer bij de eerste benzinepomp. Daar aangekomen belde Das dat ze waren ingecheckt maar nog niet wisten hoe laat ze zouden vliegen. Dat gaf mij wel de aanwijzing dat ik terug kon gaan rijden. Inmiddels met Peet overlegd dat als het echt mis zou gaan, hij altijd later nog terug kon gaan naar Genève. Zo gezegd, zo gedaan, ik terug naar huis. Maar ja, toen sneeuwde het inmiddels echt heftig. De dorpjes waren minder druk en ik kon aardig doorrijden. Tot ik bij Notre Dame de Bellecombe aankwam. Daar was het al stil op de weg, de weg begon serieus wit te worden en er waren weinig auto's aan het rijden. Nu weet ik dat mijn auto hier geen problemen mee heeft, ik vond het zelfs leuk om inde sneeuw te rijden. Wel maak ik me dan zorgen over idioten die met een noodgang de berg afkomen zonder kettingen. Maar gelukkig bleken de idioten al bezig te zijn met het bereiden van hun oud en nieuw diner want het was rustig op de berg. Tweemaal probeerden gekken mij op te jagen achter me, die heb ik laten voorgaan. Daarna ben ik helemaal alleen naar boven gereden, ik kwam niemand meer tegen. Rustig in het prachtige pak sneeuw, muziekje aan, mijn vriendinnen bellen, heerlijk. Lekker weer veilig thuis. Peet was nog met Tanja aan het skiën en ik nam een borrel. Uiteindelijk zijn Das en Mark pas om 18.30 uur vertrokken vanaf Genève, terwijl ze eigenlijk om 17.00 uur zouden moeten aankomen in Rotterdam. Veel vertraging dus. Das moest zich op de WC op Rotterdam airport verkleden voor haar feestje en Mark ging meteen door naar Terneuzen naar Madelon. Maar iedereen toch weer veilig op locatie aangekomen.

Wat is het toch heerlijk om met Kerst daar te zijn en nauwelijks te beseffen dat het Kerst is. Kerstavond hebben we thuis gegeten, Das en Mark waren toen net aangekomen. Cadeautjes, spelletjes doen, gewoon gezellig. Op eerste Kerstdag zijn we met de familie Hommes bij les Arcades gaan eten. Ook helemaal goed. En dan, tweede Kerstdag, doen de Fransen niet aan en wij ook niet, een gewone lekkere vakantiedag met mooi weer in de sneeuw.

Na twee weken hebben we weer afscheid genomen van ons heerlijke plekje. Alles gesopt en geboend en opgeruimd want voorlopig komen er eerst alleen gasten in voordat wij in maart weer gaan. We hopen van harte dat zij ook allemaal zoveel mooi weer zullen hebben en zo kunnen genieten als wij.

Ik ga snel druk aan het werk, des te eerder is het 7 maart.