• lessaisies
  • lessaisies2
  • winter4
  • winter3
  • winter5
  • montbisanne

Zomer 2008

op .

Zomer 2008, vier weken naar Frankrijk, hoe zal dat zijn? We keken er enorm naar uit, zo’n lange tijd en we wilden ook zoveel doen.
De vakantie was nog leuker dan we hadden kunnen voorzien.

We hadden afgesproken de eerste week geen laptop open te doen in het kader van ‘afkicken’. Nou dat is meer dan gelukt. Het was prachtig weer en we zijn eigenlijk alleen maar buiten geweest. Wakker worden en op het balkom ontbijten. De hele dag buiten maar ook ’s avonds laat, sterren kijken, borrel erbij. Helemaal goed. Zelfs Peet heeft helemaal de smaak te pakken van het buiten zijn.

Wandelen
We hadden ook een hele lijst aan wandelingen die we nog wilden maken. Omdat het de hele vakantie mooi weer is geweest, hebben we zo ontzettend veel en mooie tochten gemaakt. Meer dan we wilden. Wat ons eigenlijk niet is gelukt is een eenvoudig ‘uurtje om’. Zodra we dat wilden, ook vanaf ons huis vandaan, werd het toch weer meteen een klim en klauterpartij en waren we uren onderweg.

Toen Peet eenmaal de tochten kon downloaden op zijn Garmin GPS was het helemaal leuk want de Franse wandelkaarten zijn zo onduidelijk. Maar met de GPS in hand met vooraf uitgestippelde routes, werd het vinden van de weg in ieder geval veel eenvoudiger.
De meest spectaculaire tocht was die naar het Lac de la Girotte. We hadden de auto beneden bij Hauteluce gezet en van daaruit was het twee uur omhoog, 700 meter stijgen naar het Lac. Dit is het diepste (100 meter) stuwmeer van Frankrijk. Immens groot en indrukwekkend. Het rare is alleen dat als je beneden bent en je heel ver omhoog het stuwmeer ziet liggen, ik me afvroeg hoe we daar in godsnaam zouden kunnen komen. Nou dat bleek inderdaad geen sinecure. Al vanaf het punt waar de auto stond ging het onwijs stijl omhoog over rotsen, wortels en smalle weggetjes. Eenmaal hoger kwamen we in een dal tussen twee bergen aan. Prachtig uitzicht en een heel mooi landschap. Maar ja, we moesten nog weer honderden meters omhoog. Het was heel zwaar en erg zweten maar het was zo prachtig om uiteindelijk boven te zijn.
Terug zijn we over de andere kant van de berg gegaan en hebben we heel lang boven op de pas gelopen om via een andere berg naar beneden te gaan. Dalen is eigenlijk nog zwaarder. Steentje voor steentje klauteren om veilig naar beneden te komen. Onderaan de berg moesten we nog een paar kilometer naar de auto teruglopen, heerlijk zo’n vlakke ondergrond.
We hebben er vijf en een half uur over gedaan zonder grote pauzes want we zijn altijd van het doorlopen. Daarna thuis gegeten, wat gedronken en daarna voor zo’n 11 uur in slaap gestort. Maar het was absoluut de moeite waard. Zo hebben we nog veel meer tochten gedaan. Een andere mooie tocht was naar Col de Very en Mont Vores, de verste piste vanaf ons. Ook een lange tocht met een lang pad ook weer over de kam van de berg. We zaten daar nog hoger dan bij Lac de La Girotte. We hadden de auto alleen hoger neergezet zodat we slechts een vierhonderd meter hoefde te klimmen. Die dag was het superhelder waardoor we een prachtig uitzicht op de Mont Blanc hadden.

Mensen om ons heen
Marc en Anne-Marijke uit Nederland waren er ook de eerste week van onze vakantie. Heel gezellig geborreld en een paar keer gegeten met hun kinderen en Anne-Marijke haar vader.
De avond dat ze bij ons kwamen eten, twijfelden we nog of we op het balkon een grote tafel zouden neerzetten. Lekker Frans met heerlijke gegrilde kip en aardappelen van de markt in Beaufort. Maar we besloten toch binnen te eten. Maar goed ook want het werd zo’n noodweer met hagel en sneeuw dat het wel winter leek. De afvoerputten in de garage konden het niet een aan zodat de modder omhoog borrelde en één groot modderbad werd. Maar na een uur was het weer over en werd het weer zomer. De tweede week van de vakantie werden we uitgenodigd door mede-eigenaren voor een gemeenschappelijke borrel op zaterdagavond op het pleintje bij het zwembad. Leek ons leuk om kennis te maken maar het leek ons ook lastig vanwege de Franse taal. Het was heel erg gezellig er waren veel mensen en we hadden meteen met een aantal mensen heel leuk contact. Ons Frans ging, zeker na een paar wijntjes, een stuk beter. Ook waren er mensen die Engels spraken. We leerden een radioloog uit Wales kennen, een Franse wijnboer, mensen uit Lille, Sabine en Pascal uit Parijs, Jean Etienne die heel goed Engels sprak omdat hij in Polynesie heeft gewerkt. Kortom, had was erg gezellig en we gingen weer eens als laatste weg. In overleg met Isabelle die het ook meteen een goed idee vond, ben ik gestart met het maken van een e-maillijst van eigenaren. Altijd handig om elkaar te kunnen bereiken.

Verder hebben we gewoon ook heerlijk genoten van het niks moeten in de vakantie. Wel lekker nog wat dingen gedaan. Een foto/verhalen boek van hier gemaakt en me rot geërgerd aan de slechte Lulu site. Peet heeft websites aangepast en er weer één gemaakt. Lekker uren met elkaar aan tafel, beetje internetten, beetje klussen, wijntje erbij. We waren af en toe gewoon blij dat het een dagje slecht weer was, konden we binnen blijven Vier weken, het leek lang en dat was het ook. We hebben alles gedaan wat we wilden doen en zelfs veel meer maar, ehhh, nog vier weken er achteraan, wat mij aangaat prima hoor. Ik verveel me hier niet al lijkt het me ook weer heerlijk om straks de sneeuw te zien.